نیما یوشیج

منّتِ دونان

اسد 1300

زدن با مژّه بر مویی گره ها                                          به ناخن آهنِ تفته بریدن

ز روحِ فاسدِ پیرانِ نادان                                            حجاب جهلِ ظلمانی دریدن

به گوشِ کر شده، مدهوش گشته                            صدای پای صوری را شنیدن

به چشم کورْ از راهی بسی دور                               به خوبی پشّه ی پرّنده دیدن

به جسم خود، بدون پا و بی پر                          به جوفِ صخره یِ سختی پریدن

گرفتن شَرزهْ شیری را در آغوش                                میان آتشِ سوزان خزیدن

کشیدن قلّه ی الوند بر پشت                             پس آنگه روی خار و خس دویدن

مرا آسان تر و خوش تر بود زان                                که بارِ منّتِ دونان کشیدن.

مطالب مرتبط